Wydaje się, że wyświetliliśmy wreszcie tę sprawę. Doszliśmy ilo przekonania, że odmiana wrażliwa zaszczepiona na odpornej przewodniej nie staje się na mróz bardziej odporna. Po mroźnej zimie bardzo często odmiana koronowa marznie do miejsca szczepieniu, a odmiana przewodnia poniżej miejsca szczepienia jest zdrowa. Wystarczy nożem ściąć wierzchnią warstwę kory, aby jcobnezyć bardzo wyraźną linię. Powyżej miejsca szczepienia kora Je»t brązowa, martwa, a poniżej - biała, żywa.
Najczęściej jednak rezultatem surowej zimy jest nie śmierć zaszczepionej odmiany wrażliwej, lecz jej mniejsze lub większe uszkodzenie przez mróz. Teraz dopiero uwidacznia się wartość przewodniej. Oto mamy dwa drzewa odmiany Bankroft jednakowo w koronie uszkodzone przez mróz - jedno jest na własnym pniu, drugie zaszczepione w koronie przewodniej Antonówki. Drzewo na własnym pniu prawdopodobnie zginie, a drzewo na przewodniej zregeneruje, zaleczy swe rany. Tak więc przewodnia ma ogromne znaczenie dla regeneracji uszkodzonych drzew, chociaż nie podwyższa odporności na mróz.
Bardzo wyraźnie widać to w samej Sinołęce i w setkach chłopskich sadów na Podlasiu, w których na Antonówce zaszczepione są takie odmiany, jak Landsberska, Boiken, Malinowa, Bankroft, Jonatan i Starking. Odmiany te nie wyginęły po „zimie stulecia" w 1963 r., lecz przetrzymały z mniejszymi lub z większymi uszkodzeniami, które łatwo zregenerowały.
| |
|