Hatton zgromadził w swej stacji wszystkie najcenniejsze typy podkładek wegetatywnych z całego kontynentu europejskiego i zaczął je porównywać. Okazało się oczywiście, że jedne były złe, inne dobre, że wiele podkładek o różnych nazwach lokalnych stanowiło ten sam typ, a często pod tą samą nazwą rozmnażano i sprzedawano różne typy. Z tej ogromnej mieszaniny wybrał Hatton 16 najlepszych typów i nadał im nazwy. Na nazwę składają się litery EM, inicjały East Mailing, oraz liczby rzymskie od I do XVI. Jest więc podkładka EM I, EM II, EM III itd. aż do EM XVI. W ostatnich latach używa się zamiast EM samej tylko litery M, stanowiącej pierwszą literę łacińską nazwy Malus, co znaczy jabłoń. Mamy więc M I, M II, M III itd. aż do M XVI.
Podkładki wegetatywne pod jabłonie nazywa się często, ale niesłusznie podkładkami karłowymi. To prawda, że pochodzą one wszystkie od karłowej rajki i od słodki, która często jest przynajmniej półkarłowa. Istnieje jednak między nimi bardzo duża rozpiętość, od naprawdę karłowych do normalnie, silnie rosnących. W serii podkładek East Mailing, zwanych też podkładkami hatto-nowskimi, najbardziej karłowe drzewo daje M IX. Podkładki M II i M IV dają drzewa półkarłowe, podkładka M XI - dość silnie rosnące, a podkładka M XVI, zwłaszcza zaś M XII - drzewa rosnące tak silnie jak drzewa szczepione na siewkach.
| |
|